Artrose en wipless als nekklachten

Ze vertelt over haar nekpijn en tegelijkertijd begint de plek in haar nek rood te gloeien. Ze had dit nog niet eerder zo duidelijk gezien. Als we deze klacht als een vloeranker opstellen, voelt ze vrij snel dat haar vader in het veld komt staan. Ze herinnert zich dat hij eigenlijk ook verschillende malen een auto ongeluk had, en met een andere auto thuis kwam omdat de vorige total loss was geraakt. In het veld verandert vader in de leeftijd van een 8 jarig jongetje. Hij is op die leeftijd in een sanatorium omdat hij leed aan tbc. Bij de verpleegsters moest je dan aansterken. Dat was een hele kille en onveilige omgeving. Zij kon als representant van haar vader voelen hoe eenzaam en onveilig het daar was en de zorg zonder warmte en liefde was.

Als ouders (opa en oma van de vraagsteller) op bezoek in het sanatorium kwamen was moeder degene die alle aandacht naar zich toetrok vanuit een slachtofferrol. Zij had geen oog voor hun zieke zoon die leed, zich verloren en eenzaam voelde. Vader stond erbij en keek weg. Enerzijds met een bepaalde waardigheid, maar ook met een gevoel van verdriet over zijn tekortschieten naar zijn zoon. Omdat zijn vrouw zo overheersend was en alle aandacht voor zichzelf opeiste, was hij niet in staat werkelijk contact te maken met zijn zoon.

Vader (ofwel opa) lijdt (ook na zijn dood) nog steeds onder het schuldgevoel dat hij niet voor zijn zoon heeft gezorgd. Als ze op de plek van haar opa gaat staan en ik de plek inneem van vader willen er tranen gehuild worden die bij beiden al die tijd vast hebben gezeten. Ook kan dan eindelijk de toenadering ontstaan van opa naar zijn zoon. Dat is alsof er een kettingreactie in gang wordt gezet. Want nu stroomt de geblokkeerde liefde van de mannenlijn ook door naar de vraagsteller. Zij staat nu op haar eigen vloeranker en merkt hoe de pijn in de rechterkant van haar nek verandert terwijl vader en opa achter haar staan. Er ontstaat ruimte. En de kwartjes vallen. Hoe in haarzelf ‘waardigheid’ en ‘zorg voor haarzelf’ niet samen konden gaan. Waardigheid stroomt door de ruggengraat en het ontvangen en geven van zorg door hart en handen. Beide energiestromen ontmoeten elkaar in de nek. Hoe helend deze beweging van opa naar vader voor haar is, ervaart ze in haar nek. De pijn verandert en ze voelt er beweging en energie stromen.