Het schoot in haar rug. Niet de eerste keer maar net nu ze veel keuzes moet maken in haar gezin als alleenstaande moeder.
Omdat het acuut is plannen we een telefoonsessie in plaats van een ‘live opstelling’.
Ik ‘reis’ met haar mee. Voel haar rug, maar voel ook haar weerstand om haar rug te voelen. Ze zit voor haar gevoel in een cocon. Lekker veilig. Het doet haar denken aan de zwangerschap van haar eerstgeborene. Veilig in de buik. Maar hoe veilig was ze zelf in de buik van haar moeder? Dat was verre van veilig en vrij. Ze werd geboren met een navelstreng om haar keel. Zo symbool voor hoe haar moeder haar altijd aan banden legde, ze niet vrij en zichzelf kon zijn. In haar eerste kinderjaren was ze nog verbonden met het vrije kind dat ze in wezen is. Totdat de banden van haar moeder het wonnen van haar bewegingsvrijheid.
Nu staat ze op de drempel van een leven in meer vrijheid. Het lonkt naar haar. Een nieuwe woonplek voor haar en haar kinderen. Het oude systeem vaarwel zeggen. Het gevoel van ‘thuis komen’. Maar juist nu geeft haar rug het op. Alsof ze teruggetrokken wordt door die nog steeds aanwezige beperkende band/navelstreng.
In haar lijf voelt ze dat er een stroom tegengehouden wordt. Er wil wat uit. Niet-geuite levensenergie. Op hetzelfde punt als de rugpijn maar dan in haar buik. Een oer-energie die naar buiten wil. Maar het wordt tegengehouden. Dan begint het spel van de elementen. Ik voel het mee met haar in mijn eigen lijf. Hoe de energie haar verankerd met de aarde, dan komt er een stroom van hitte via haar ruggengraat omhoog. Vervolgens voelt het alsof er vanaf haar kruin naar beneden water stroomt wat haar helpt om ballast los te laten. Er ontstaat ruimte in haar hele lijf. Het borrelt en tintelt overal in haar. En dan komt die ene ademteug.
Alsof ze heel diep adem mag halen. Het element lucht. Staat voor de bezieling. De adem vult het pijnpunt in haar rug op met haar eigen levensenergie. Het is een doorgaande heling van alle vier de stromen. Zij zit in de overgave. We hangen op en ze laat dit helingsproces verder doorwerken.
De volgende ochtend kan ze weer staan, lopen en er zijn voor haar gezin op deze belangrijke dag. De pijn is nog wel wat voelbaar maar het tintelt en beweegt nog steeds in haar lijf. De heling gaat door.